شب عيد غدير شد ، خانم مستوفى به من گفت : « من بىاندازه دلم براى شاهزاده واليه تنگ شده است . » گفتم : « پاشو چادر كن باهم ميرويم ، منهم خيلى دلم ميخواهد شاهزاده را ببينم . » ابتدا باور نميكرد ، وقتى دانست جديست ، برخاست و حاضر شد . از در خانه كه بيرون آمديم بازوى خود را خم كرده گفتم : « كوچه‌ها تاريك است ، دستت را ببازوى من حلقه كن . » گفت : « اگر مردم ببينند چه خواهند گفت ؟ » گفتم : « تاريك است كسى ما را نميشناسد ، گذشته از اين چه ايرادى باينكار وارد است ؟ » خانم مستوفى اطاعت كرد . به همين هيئت وارد اندرون و يكسر و بى خبر باطاق شاهزاده وارد شديم . خانم مستوفى دست خود را از بازوى من جدا كرده ، با قال‌وقيل زياد خود را به گردن شاهزاده انداخت و لوسبازيهاى دخترانه را نسبت بمادر به عمل آورد . شاهزاده از اين صفا و بىپيرايكى حظ كرد ، قدرى نشستيم يك قورى و قندان و شيردان چاىخورى نقرهء بسيار زيباى كار شيراز كه تازه رسم شده بود از اشكال تخت جمشيد ميساختند ، براى همين صفا و بىپيرايگى به من هديه كرد . يك ساعتى نشستيم ، براى شام به منزل آمديم . هنوز رسم پاگشاى عروس ، بخصوص در خانواده‌هاى قديمى معمول بود و سابقه نداشت كه داماد دست عروس را گرفته اينطور بى خبر و آزادانه به منزل مادر زن بروند . حاصل زندگى من نتيجهء اين ازدواج و حاصل زندگانى من ، دو پسر و سه دختر است كه بعرصه رسيده و اسامى آنها به ترتيب ولادت ، نصر اللّه و مهروش و باقر و هوروش و نيره است . پسر اولى ، نصر اللّه مستوفى تولد در 25 رمضان 1332 قمرى مطابق با دوم اسد 1292 شمسى ليسانسيهء تاريخ و جغرافيا از دانشسراى عالى ، ابتدا در مدارس متوسطه بشغل دبيرى اشتغال داشته و فعلا مدتى است در وزارت پيشه و هنر شغل بازرس وزارتى و رتبهء هفت ادارى دارد . دختر اولى ، مهروش صفىنيا تولد در دوم رجب 1335 قمرى مطابق 4 ثور 1296 ليسانسيهء زبان فرانسه و انگليسى و متخصص تعليم و تربيت از دانشسرايعالى و در دبيرستان چك و اسلواكى و دبيرستانهاى ديگر سمت دبيرى دارد و چنان كه اسمش گواهى مىدهد ، با آقاى غلامرضاى صفىنيا مستشار ديوان كشور ازدواج كرده و داراى دو پسر يكى فرامرز صفىنيا يازده ساله و ديگرى خسرو صفىنيا سه ساله است . پسر دوم ، مهندس باقر مستوفى تولد در چهاردهم جمادى الاخرهء 1326 قمرى مطابق ششم حمل 1297 شمسى كه با كالورآى خود را از مدارس متوسطهء تهران گرفته و بعد بانگلستان رفته و داراى ديپلوم مهندسى از دانشگاه بيرمنگام و مدال كادمن است . چندى در آبادان

--> مؤسسات صليب سرخ كشورهاى تركيه - ايتاليا - آلمان - سويس - فرانسه و انگلستان بدريافت نشان مخصوص نايل گرديد . بانو مريم مستوفى از سال 1311 بيشتر وقت خود را در پرورشگاهها و بيمارستانهاى شير و خورشيد سرخ ايران و در راه امداد آسيب‌ديدگان و تسكين آلام دردمندان گذراند و در روز يكشنبه هشتم ارديبهشت سال 1342 ديده از جهان فروبست .